فصل هفتم - مسافر چه نوع آبى بنوشد ؟ تغيير آب‌هاى نوشيدنى بيشتر از تغيير غذاها براى مسافران بيمارى بارمغان مىآورد . مسافر بايد نوع آب را مراعات كند و براى اين منظور دستورهاى زير را به كار بندد : 1 - آب را در سفال تراونده نگهدارد تا بتراود و صاف گردد و از آن بنوشد . 2 - آب را بجوشاند . همچنانكه علت را ذكر كرديم ، آب جوشيده صاف مىشود و در آن گوهر آب و آميزه‌ها از هم جدا مىگردند . 3 - بهتر از جوشاندن ، تبخير و تقطير كردن آب است . 4 - براى تصفيهء آب اين روش - بويژه اگر تكرار شود - بهتر است : مقدارى پشم را تاب مىدهند و دوسر آن را در دو ظرف قرار مىدهند . يكى از اين دو ظرف پر از آب و ديگرى تهى است . آب از ظرف پر ، قطره‌قطره در ظرف خالى مىچكد . 5 - اگر آب نوشيدنى نامطبوع را بجوشانند و در ضمن جوشيدن آن ، خاك آزاد و گلوله‌هاى پشم در آن بيندازند و بعدا گلوله‌ها را بيرون بياورند و بفشرند ، بهتر از روش نخستين تصفيه مىگردد . 6 - اگر آب را بدون آنكه بجوشانند ، با خاك پاك و آزاد ، بويژه با خاكى كه بر اثر خورشيد سوخته شده باشد درآميزند و بگذارند تا صاف شود ، تباهى آب بر طرف مىگردد . 7 - اگر آبى ناگوارا باشد و آن را با شراب بنوشند زيانى نخواهد داشت . اگر آب كم بود و يا پيدا نشد ، آب آميخته با سركه بويژه در فصل تابستان بسيار مناسب است زيرا انسان را از نوشيدن زياد آب بىنياز مىسازد . آب شور را بايد با سركه يا اسكنجبين خورد و بايد در آن خرنوب و دانه آس و زالزالك انداخت . بعد از خوردن آب زاجدار و گس بايد مواد ملين نيز به كار برد . خوردن شراب هم بعد از نوشيدن آب شور مفيد است . بدنبال نوشيدن آب تلخ بايد مواد چرب و شيرين خورد و آب را با گلاب آميخت و نخود آب را قبل از آن نوشيد . نخود آب چه پيش از آب تلخ و چه پيش از آبى كه نسبتا تلخ است خورده شود مفيد است و زيان آب را از بين مىبرد . خوردن نخود هم خاصيت آب نخود را دارد . آب راكد نيستان‌ها كه بوى تعفن مىدهد نبايد همراه غذاهاى گرم بدرون راه يابد .